Wat mij meteen opvalt, is het opzwepende karakter van Jarvis Cockers stem, vooral in de openingstrack Mis-Shapes. Daar krijg ik meteen energie van. Common People is de bekendste hit van het album. Het snelle tempo geeft het nummer een feestelijk gevoel, terwijl de tekst juist kritisch is op de klassenmaatschappij. Hetzelfde geldt voor Disco 2000; daar kun je zo op meezingen. Mijn persoonlijke favoriet is het dramatische I Spy, dat uiteindelijk ook uitmondt in een uitbundig "la la, la la la la la".
De teksten gaan over de klassenmaatschappij en zijn daardoor nog steeds treffend. Common People gaat bijvoorbeeld over een rijke Griekse studente die "als gewone mensen" wil leven, zonder te beseffen dat zij altijd kan terugvallen op haar financiële vangnet. Juist die combinatie van scherpe teksten en vrolijke muziek maakt het album interessant.
Over het algemeen is Different Class energiek, speels en dansbaar, maar er zit ook een melancholische kant aan. Dat contrast werkt voor mij erg goed. Ik zou het aanraden aan luisteraars die houden van bands als Arcade Fire, of aan iedereen die van poprock met slimme, maatschappijkritische teksten houdt.
