Bij Captain, My Captain zijn een aantal zinnen uit de biografie zo treffend dat het de recensent lekker makkelijk wordt gemaakt. De volgende strofen zijn namelijk en waar en geven uitermate goed aan wat Captain, My Captain is en wat je aan muziek van het tweetal kunt verwachten: "Captain, My Captain is een project van Michèle van Trigt en Gerrie Spaansen. Sinds ze elkaar bij een Jeff Buckley-tribute in 1998 leerden kennen, hebben Michèle en Gerrie samen in diverse formaties gespeeld, zoals Juliet's Ghost, Ernesto vs. Bastian en Colleen. Maar omdat ze muzikaal gezien altijd al veel aansluiting bij elkaar vonden, wilden ze ook graag een project met zijn tweeën doen."
En: "Hun muzikale overeenkomst had twee gezichten: een scherpgerande, alternatieve kant en een dromerige, melancholieke kant. Dat verklaart de voor Captain, My Captain karakteristieke combinatie van indie-rock en triphop, met specifieke aandacht voor klank en sfeer. Belangrijke inspiratiebronnen zijn PJ Harvey, Ozark Henry, Massive Attack en Portishead. Bij het maken van de cd heeft Gerrie de productie en alle instrumenten voor zijn rekening genomen, en Michèle de zang en teksten."
Er is echter nog wel een bedrieglijk aspect in het spel, bij de eerste luisterbeurten lijkt het allemaal iets teveel voort te kabbelen. Dat we ons niet meteen met een kluitje in het riet moeten laten sturen is iets dat we bij recensies inmiddels maar al te goed weten. De eerste schijn bedriegt vaak en de geduldige aanhouder mag zich met regelmaat winnaar noemen. Ook het debuut van Captain, My Captain heeft wat tijd nodig om de bloemblaadjes uit de knop te laten komen. Gaandeweg ontstaat namelijk een prachtig boeket met negen veelkleurige bloemen.
Van Trigt heeft een hele mooie stem en Spaansen's begeleiding is vaak tamelijk eenvoudig, maar wel uiterst subtiel en to the point. Hij heeft niet willen exposeren wat hij allemaal voor mogelijkheden heeft maar legt een basis waarop Van Trigt ons mee kan trekken in een aantal verhalen. De muziek wil daarbij nergens voordringen, maar kenmerkt zich door een bescheiden opzet die toch wel degelijk extra fraaie kleuren aanbrengt in het eerder genoemde boeket. Er is slechts één moment waarop het duo ons inziens een keuze maakt die niet helemaal geweldig uitpakt. In 'Fast Jesus' is Van Trigt's stem op een overstuurde manier opgenomen en dat is een tikkeltje "te". Het nummer heeft door de muzikale invulling al iets dreigends en we denken dat de uitwerking daarvan zonder effect op de stem beter had gewerkt. Heel storend is het echter niet, dat wil zeggen het noopt zeker niet tot een skipmoment.
Wie de moeite neemt het eerste album van dit duo beter te leren kennen en zich uiteindelijk gewonnen moet geven en zich vervolgens overgeeft aan de meeslepende muzikale avonturen van Gerrie en Michèle zal ontdekken dat de cd op vele momenten werkt. Om het maar zo te zeggen, het schijfje is zowel geschikt om de dag op een rustige manier te beginnen (Captain, My Captain verjaagt de slaap uit je ogen en de mist uit je hoofd) als de dag 's avonds laat met een glaasje van het een of ander af te sluiten (in dat geval verdrijft de langspeler eventuele spanning en maakt het je lekker loom). Kortom, het gelijknamige debuut van Van Trigt en Spaansen is uitstekend geslaagd en een aanrader voor iedereen die zich kan vinden in een geslaagde mix van licht alternatieve rock en triphop. >> Link naar recensie op de site van MusicFrom.nl schrijver/bron van bovenstaande tekst: MusicFrom.nl | toegevoegd op 08-12-2008
De muziek van het Nederlandse duo Captain, My Captain past prima bij dit jaargetijde. Samen maken ze melancholieke, sfeervolle popliedjes, waarin langgerekte, ijle tonen het beeld van een landschap oproepen waar de mist nooit optrekt.
Soms plaatst het duo, dat bestaat uit Michèle van Trigt en Gerrie Spaansen, de elektronica op de voorgrond en gaat de vocoder over Van Trigts indrukwekkende stem; dan dringt zich een herinnering aan de triphop uit het Britse Bristol op.
Van Trigt en Spaansen ontmoetten elkaar tijdens een muzikaal eerbetoon aan Jeff Buckley en dat is te horen. Eerder speelden ze samen in de band Juliet’s Ghost. De stem van Van Trigt is mooi en zuiver; ze irriteert alleen als Van Trigt hoog en luid galmt. Dan neigt ze naar gothic, en dat misstaat op een plaat als deze. schrijver/bron van bovenstaande tekst: nrcnext.nl | toegevoegd op 26-11-2008
