Vorig jaar leverden de Noorse Susanna en haar Magical Orchestra met Melody Mountain wat mij betreft één van de mooiste platen van het jaar af. Een plaat met nauwelijks meer te coveren songs (met Leonard Cohen’s Hallelujah waarschijnlijk als beste voorbeeld) die door Susanna en haar band stuk voor stuk naar grote hoogten werden getild. Prachtige muziek met onwaarschijnlijk mooie vocalen. Nog altijd om te huilen zo mooi. Op Sonata Mix Dwarf Cosmos doet Susanna het zonder de Magical Orchestra. Een gemis dat wordt opgevangen door flink wat gastmuzikanten uit te nodigen voor deze plaat. Een plaat die gelukkig in het verlengde van zijn voorganger ligt, al is de muziek net wat minder nadrukkelijk aanwezig, waardoor de wonderschone stem van Susanna nog meer ruimte krijgt. Het bereikte effect is hetzelfde. Ook Sonata Mix Dwarf Cosmos weet weer diep te ontroeren met prachtige songs. Songs die overlopen van melancholie en worden gedragen door de prachtige vocalen van Susanna. Songs die je keer op keer meeslepen naar je dagdromen. Songs die je diep in de ziel weten te raken. Knappe muziekliefhebber die het droog weet te houden bij zoveel droevige schoonheid. schrijver/bron van bovenstaande tekst: erwinz | toegevoegd op 02-09-2007
